Maikel en Marinka uit Holten reizen samen met hun hond Pep in een Alkoof camper (Adria camper; Coral A 660 SP) door heel Europa. Na de winter in verschillende landen aan de middellandse zee doorgebracht te hebben, beginnen ze in juni aan hun 2e ‘ronde’ vanuit Nederland. Eerst Duitsland en Oostenrijk, vervolgens door naar Slovenië, waar ze al maanden naar uitkijken.
De eerste weken in Slovenië verblijven we voornamelijk op campings. We maken gebruik van de ACSI-kortingskaart en staan iedere keer op leuke, maar soms ook drukke campings. Nu het hoogseizoen begint is de kortingskaart niet meer geldig en worden de campings steeds duurder en voller. We besluiten eens voor iets anders te kiezen dan de standaard camping. Via de website Camper vinden we een adres waar we bij iemand in de achtertuin kunnen kamperen. Het heeft een aantal goede recensies, dus maken een reservering. We hebben geen idee wat we moeten verwachten, maar boeken gewoon 2 nachten en dan zien we wel weer verder. Zo doen we dat wel vaker, eerst 2 nachten boeken en als het leuk is blijven we langer.
Bestemming
Na een half uurtje rijden van onze vorige camping zijn we op de plek van bestemming. Onze navigatie heeft ons niet aan de voorkant bij het huis gebracht maar aan de achterkant, bij de buurman in de wei. We parkeren even aan de zandweg en gaan kijken waar we nu precies moeten zijn. Bij het huis komen we een Belgisch gezin tegen die ons alles uitlegt. Andrej, de eigenaar, is in Zagreb en komt pas aan het einde van de dag thuis. We rijden onze camper over het grasland van de buurman naar de tuin en parkeren naast het zwembad. In de tuin vinden we naast het zwembad een grote buitenkeuken, een buitendouche die op zonnewarmte werkt en een grote moestuin. We mogen de badkamer binnen in huis gebruiken. Het Belgische gezin vertrekt een uur na onze aankomst. We hebben het rijk voor ons alleen. Nou ja alleen
Mickey is een katje van een paar maanden oud en heel speels en nieuwsgierig. Al snel ligt hij bij ons op schoot en kan hij het goed met Pep vinden. Als Andrej thuiskomt laat hij ons alles zien en is voornamelijk trots op zijn wijnkelder met uitgebreide Europese collectie. Hij blijkt een groot liefhebber en verzamelaar. Samen met zijn vrouw Irena runt hij een restaurant in het bloemenpark in het plaatsje Mozirje, zon 8 km verderop.

Pelgrimskerk
Andrej neemt de volgende dagen uitgebreid de tijd om ons alles te vertellen over de omgeving en natuurlijk waar we allemaal goede wijn kunnen drinken in Slovenië. Ondertussen is er nog een Nederlands stel aangekomen met een tent. Andre en Güler kamperen met een tent. We besluiten naar de top van de nabij gelegen berg te wandelen. Hier staat een pelgrimskerk en kleine herberg. Andrej vertelt dat hij om de dag een wandeling naar boven maakt en het niet erg moeilijk is. Wij doen er ongeveer 2 uur over om boven te komen en zijn nat van het zweet als we bij de herberg aankomen. Andre en Güler maken die middag dezelfde wandeltocht en we ontmoeten elkaar op het terras. Eerst maar een groot glas bier om de dorst te lessen. De kerk blijkt dicht te zijn, maar de eigenaresse van de herberg geeft ons de sleutel en wij gaan naar binnen om rond te kijken. Nadat we met zn vieren in de kerk gekeken hebben beginnen Marinka, Pep en ik weer aan de afdaling. We kiezen voor de korte en steile route naar beneden. Dit scheelt zeker de helft van de tijd, maar het is glijden naar beneden en wij kunnen hier alleen lopen omdat de grond enigszins droog is en wat houvast aan de stenen en planten hebben. Pep vind het prachtig! Als we terug bij de camper zijn, hadden we daar Andre en Güler al verwacht, omdat zij met de auto naar de voet van de berg waren gereden. Een uur later vertellen zij ons dat ze verdwaald waren door het pelgrimspad richting Hongarije te volgen.

Het land van de buurman
Andrej en Irena nodigen ons uit om te komen eten bij hun restaurant. We besluiten eerst boodschappen te gaan doen en dan door te rijden naar het bloemenpark. Omdat we via het land van de buurman de tuin in zijn gereden lijkt het ons beter nu maar gewoon de normale inrit bij het huis te nemen. De tuin van je buurman gebruiken als oprit is misschien niet zo netjes. Echter als we de tuin uitrijden moeten we een kleine steile heuvel af en waar we al bang voor waren gebeurt. De kont van de camper raakt de bodem en we kunnen niet verder. Er zit niks anders op dan vol gas achteruit zodat we weer loskomen. Onze – al eerder in Italië beschadigde – plastic bumper krijgt nog wat extra te verduren, maar gelukkig blijft het bij wat scheurtjes in het plastic en geen reden tot zorgen. Er zit niks anders op dan weer over het land van de buurman naar de openbare weg te rijden. Sorry buurman
Bij het bloemenpark aangekomen lopen we een rondje van een uur door het park. Het park bestaat uit allerlei bloemen en planten en heeft bijvoorbeeld ook een aantal typische historische Sloveense gebouwen en wat boerderijdieren. Een echte aanrader voor een warmere dag, maar het hoogtepunt schijnen de dagen voor kerst te zijn. Dan wordt er pas echt uitgepakt hier. Later die dag serveren Irene en Andrej een heerlijk uitgebreid 5-gangen diner van lokale recepten met producten uit de streek. Een populair product in Slovenië en een echte aanrader is pompoenolie. Dit doet men bijvoorbeeld in een soep of over vanille-ijs. Bij iedere gang komt Andrej bovendien met een andere wijn die we moeten proeven. Sindsdien is Marinka groot liefhebber van de Malvasia wijn met eikenhouten smaak. Het voordeel van een camper is dat je bij een heerlijke wine tasting vaak op de parkeerplaats mag blijven overnachten. Na zdravje!
Meer reisverhalen van Marinka en Maikel lees je op hun blog www.happyfreebirds.com
